Wat een week! (Trowback)

Laten we eens een kijkje nemen in onze drukke week!

Soms heb je zo’n week waarin je geleefd wordt. Nou, dat was deze week zeker waar! Ik begin bij het begin…

Maandag

Ons meisje zit fijn op school en de kleine man is voor het eerst naar het kinderdagverblijf! Afscheid nemen was geen probleem en hij kon niet wachten tot ik weg was. Dus nadat ik zowat weg geduwd en gekeken werd, ben ik naar huis gegaan. Te beginnen met een heerlijke kop thee. Daarna door het huis gegaan en even tijd voor mijzelf genomen door Jane the Virgin uit te kijken (via Netflix). Op naar seizoen 3! Toen besloten om toch nog eens te kijken of er nog vacatures zijn. Want eerlijk: thuiszorg is leuk voor het “geld” en de band die je met de cliënten kunt opbouwen, maar mijn hart ligt toch in de kinderopvang. Dus ik ga er maar gewoon voor! Ha! Een vacature voor 3 dagen per week 24-27uur. Dat zou fantastisch zijn!  Direct ga ik aan de slag met een motivatie/sollicitatie. CV erbij en….. verzonden!  Afwachten! Vandaag aan tafel vieren we dat mijn “man” 12,5 jaar bij de politie zit. Uiteraard met origineel cadeau. P.s. Ik mag op gesprek komen!

Dinsdag

Nee, niet vandaag niet nu! De oudste ik ziek en spuugt steeds door. Pfff.. de kleine man snel naar het kinderdagverblijf en haar onder de douche gezet om vervolgens op de bank te laten liggen in haar pyjama met een emmer ernaast. Gelukkig is mijn “man” thuis en kan hij tijdens mijn gesprek de zorg voor haar van mij overnemen. Het gesprek is leuk en gezellig! En al snel plannen we ook ochtend in om mee te draaien. Thuis gekomen neem ik de zorg weer over en kan mijn “man” zijn gesprek voorbereiden. Ja, hoe gek kan het lopen?! Beide hebben we vandaag een sollicitatiegesprek. Ik in de kinderopvang en hij voor een andere functie binnen de politie. Wat een spannende en zenuwslopende dag! Ook zijn gesprek is soepel en leuk verlopen. Hij besloot daarna maar thuis te blijven en zo konden wij even “relaxen”. De kleine man opgehaald van het kinderdagverblijf en met zijn allen filmpjes gekeken.

Woensdag

Vandaag “moet” ik een activiteit voorbereiden voor de meedraaiochtend. Enthousiast ga ik aan de slag. Helaas moet ons meisje nog naar de huisarts omdat ze nog steeds overgeeft en niks wil eten en drinken. Te bedenken dat ze vanaf maandagmiddag rond lunch niks meer gehad heeft. Mijn moedergevoel zegt dat de huisarts even mee moet kijken en denken. En dus gaat mijn lieve redder in nood ( mijn “man”) met haar naar de huisarts terwijl ik door ga met het voorbereiden van de activiteit en het vermaak van onze peuter die mijn activiteit met liefde test! Ik ben namelijk bezig met voel borden. Dit vind ik namelijk wel een geslaagde activiteit voor de doelgroep waarin ik mag meedraaien. En dat vindt onze peuter ook geloof ik! Bij de huisarts bleek gelukkig nog geen sprake van uitdroging! Pfieuw… toch wel griezelig als ze zolang niks binnen krijgen. Vandaag proberen we wederom om haar weer wat vocht binnen te laten krijgen. Na de middag is dit dan ook eindelijk gelukt!

Donderdag

Al vroeg zit ik op de fiets richting de meedraaiochtend. Gezonde spanning en veel enthousiasme neem ik mee. Aangekomen ben ik eerst wat onwennig. Ik ken de leidster en kids nog niet en weet niet wat de behoeften van de kinderen zijn. Maar al snel is dit weg en voelt het goed! Ik geniet met volle teugen! De activiteit valt ook in de smaak! Gelukkig, ik ben het vak niet verleerd. Op naar huis en wachten op dat ene telefoontje! Pfff… spannend hoor. Ik loop als kip zonder kop rond en ben helemaal tot niks meer in staat. Ik besluit in bed tv te gaan kijken. Ons meisje ligt nog steeds futloos op de bank (appartement dus ik ben vlakbij), de kleine man gaat op pad met de grote man. Even rust creëren in hoeverre dit kan. Want ook mijn “man” is zenuwachtig. Hij moet alleen nog wachten tot dinsdag. (Aaaaaaaaaa!!!) Om 16.00uur gaat de telefoon… OMG! Wat spannend. Jaaaaaa!!! Ik heb de baan! Ik doe een dansje en breng iedereen op de hoogte. Ge-wel-dig!!

Vrijdag

Feest! Ons meisje is jarig en is 7 jaar geworden. Helaas beperken we ons tot familie. Want ze is nog steeds niet fit. Door alle onverwachte dingen is het halen van boodschappen en het uitdelen van haar uitnodigen erbij ingeschoten. En zo fiets ik om 8.00uur al door de straten om haar uitnodigen voor het kinderfeestje uit te delen. Dit hadden we natuurlijk liever samen gedaan. Daarna snel doorfietsen naar de winkels om al het verjaardags-lekkers te scoren. Thuis wordt het huis aan kant gemaakt en zodra ik thuis ben en net even zit, komt de eerste visite al. Een leuke gezellige dag. Helaas is ons meisje in de middag toch erg moe en wil ze even liggen. Van korte duur helaas. Ze is te druk in haar hoofd. Logisch!  De visite gaat al op tijd weg en zo kunnen wij door het huis en ploffen wij even later met zijn allen op de bank om de gekregen dvd van Viana te kijken. Rust!!! Want daar zijn we wel aan toen. De spanning zit nog flink in onze lichamen….

Zaterdag

Vandaag besluiten wij om de dag fijn thuis door te brengen. Even bijtanken van alle spanningen en ziek zijn. Heerlijk thuis spelen, genieten van de zon op het balkon en wat in huis rommelen. Ons meisje heeft gelukkig ook weer gegeten.

Vandaag

En vandaag?!?! Geen idee! We beginnen rustig op de bank en zien wel wat de dag ons brengt. Want ik sta nu in de regelstand. Morgen na het arbeidsvoorwaardengesprek weet ik welke dagen ik ga draaien en dan moet de kinderopvang weer helemaal aangepast, dinsdag horen we of ook mijn “man” de baan heeft en ook de voorbereidingen voor het kinderfeestje zijn nog in volle gang…

 

Deel en laat iedereen zien dat je Hip & Moeder bent!Share on Google+Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone

Hip & Moeder

Sandra – Eigenaresse van hipenmoeder.nl – Moeder van twee kids – Meisje (2010) Jongen (2013) – Blogt over van alles met betrekking tot het moederschap, lifestyle, food en nog veel meer hips! Informatief, vermakelijk en meestal met een flinke dosis humor.

6 Comments

  1. Leuke blog van de hele week. Ik weet niet of je dit ook te zien krijgt maar we gaan een poging doen.

  2. Dat was een mooie samenvatting in vogelvlucht! Als je bij elke uitnodiging aan de deur net zo gezellig hebt gekletst als bij ons dan duurde het vast nog een tijdje voor je thuis was ???

    • Dat dacht ik! Haha.. bij twee van de vier ouders best lang gekletst! ?zei al tegen Jasper: misschien moeten we eens met Robin en Marjan afspreken. Altijd zoveel te praten. ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge