Met de borsten bloot tussen een “wafelijzer”.

Al een tijdje had ik pijn in mijn borst(en), toen ik ook ineens een knobbel voelde.

Tijdens het wachten geniet ik van deze heerlijke groenesmoothie.

“Oké, “wafelijzer” moet de mammografie wat luchtiger maken. Want het is allemaal al spannend genoeg als je een knobbel ontdekt en de huisarts je direct doorverwijst naar het ziekenhuis. En ik zal ik niet zijn als ik er niet gewoon wat humor tegenaan gooi! Zo ben ik immers en wat het ook is, het zij zo. Niks aan te veranderen, dus ik moet er mee dealen en dat kan dan maar beter zo positief mogelijk.”

Huisarts

Van de week kon ik terecht bij de huisarts, eigenlijk direct nadat ik gebeld had. Dat is fijn, want na drie weken met zere borsten en dan voornamelijk mijn linkerborst te hebben rond gelopen, wilde ik nu weten wat het is. You never know!

De huisart voelde direct wat ik bedoelde en wilde niks uitsluiten.( Ik heb in de buurt van mijn tepel een knobbel zo groot als een snoeptomaatje.) Ze dacht niet aan klieren o.i.d. en helaas zegt leeftijd tegenwoordig niks meer. En zo moest ik diezelfde dag nog bellen voor een afspraak in het ziekenhuis.

“Deze donderdag kunt u terecht.”  Prima! Dan is de man ook vrij en kunnen we fijn samen. Zo gezegd zo gedaan.

Daar gaan we…

Vanochtend was het zover. Ik met mijn 31 jaren, laat voor het eerst in mijn leven een mammografie maken. (Niet zo gek, dit gebeurt normalieter op latere leeftijd.) Mijn borsten gaan een “wafelijzer” in! Wafelijzer, dat is gewoon het woord wat bij mij opkomt als ik de beschrijvingen van anderen hoor. En ik kan je zeggen, daar keek ik zo tegenop! Man, O man… iedereen die het wel eens heeft meegemaakt vertelt over deze pijnlijke gebeuren en je borsten die zo plat als een wafel gedrukt worden.

Pfoe… daar gaan we. Gelukkig word ik deskundig begeleid en valt het mij uiteindelijk reuze mee. Oké, het is nog steeds geen pretje, maar ik hoefde het niet uit te gillen van de pijn. En mijn borsten komen niet als wafels uit de ijzer.. ;-)

Hierna is het tijd voor een echo en zien ze in mijn rechter borst al snel een vlek. Hmm… een extra mammografie moet er gemaakt worden en zo komen ze tot de conclusie dat het een “spook” vlekje is. Gelukkig! Ze vertellen dat ik helaas wel een tumor heb, weliswaar een goedaardige, maar ik heb er wel eentje. Ze laat de keuze aan mij: Een halfjaar wachten om te zien of het neutraal blijft of een punctie om alles uit te sluiten. Nou, ik ga voor het zekere! Ik ben er nu toch en wil alles uitsluiten. Zo werd ik direct klaar gemaakt. Eerst alles goed ontsmetten, uitleg gekregen, en daar komt de verdoving! Een iets pijnlijke vloeistof bereikt mijn borst met een best wel grote naald. Al snel is het verdoofd en na een sneetje te hebben gemaakt, worden er twee hapjes uit mijn linkerborst gehaald. Het valt mij reuze mee en de arts gaf mij een compliment. Blijkbaar straalde ik rust uit. Van binnen tril ik en maak ik mij toch enigszins zorgen. Na deze onderzoeken word ik doorverwezen naar de chirurg, deze geeft op een leuke luchtige manier mét humor, uitleg over wat voor soort goedaardige tumor ik sowieso heb. (NAAst het knobbeltje van de puntje.) Het schijnt een hormonale tumor te zijn die voorkomt bij rijpe vrouwen. Juist! Niks om zorgen over te maken dus. Nu nog afwachten op het telefoontje van de punctie en ik ben helemaal rustig. Deze uitslag krijg ik morgen. Ik heb er vertrouwen in… maar het blijft spannend!

Na de “ingreep”

Ik lig, nu ik dit typ op de bank in mijn chill pakje. Mijn borst gloeit wat en ik heb er een zeurderige pijn in. Het bloed nog een klein beetje. Volgens de arts is dit normaal. Ik heb er twee hechtpleisters op en een gaaspleister. Deze moet ik zo’n twee dagen laten zitten. Ik hoop dat het rustig blijft en dat er geen complicaties komen. We gaan het zien.

* Ik schrijf luchtig, dit omdat ik zo ben en omdat ik hoop dat het voor andere vrouwen ook zo rustig en fijn onder goede deskundige leiding kan worden onderzocht. En ik hoop dat het taboe wordt doorbroken om over zoiets belangrijks te “zwijgen”. Want samen zijn we sterk en kunnen we elkaar helpen er meer aandacht aan te geven! Er mag best openlijker over de “wafelijzer” etc worden gesproken.

 

Deel en laat iedereen zien dat je Hip & Moeder bent!Share on Google+Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone

Hip & Moeder

Sandra – Eigenaresse van hipenmoeder.nl – Moeder van twee kids – Meisje (2010) Jongen (2013) – Blogt over van alles met betrekking tot het moederschap, lifestyle, food en nog veel meer hips! Informatief, vermakelijk en meestal met een flinke dosis humor.

4 Comments

  1. Ondanks dat je het luchtig brengt, lijkt het me best effe een knal om te ontdekken.. positief of niet ; er vliegt vast vanalles door je hoofd!!
    Wel heel goed dat je de taboe doorbreekt inderdaad.
    Ik hoop dat ook uit de punctie niets raars komt, ik denk aan je en duim voor je tot ik er eelt op heb 😉

    • Zeker! Er gaat van alles door je hoofd. Maar ik ben gewoon iemand die niet tegen onzekerheden en afwachten kan. Als ik weet wat het is, kan ik er iets mee. Ook als het negatief uitpakt. Dan bikkelen we gewoon door!

      Lief van je! Dankjewel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge