Kerels met een kleintje TAG

Niels van Tips voor papa’s heeft zijn nieuwe website gelanceerd en hierbij de TAG: Kerels met een kleintje toegevoegd.
De vragen in deze TAG heeft hij bedacht om de mannen achter de bloggende vrouwen eens wat uit te horen over hoe zij het vaderschap ervaren..  Een leuke kans voor mij om mijn eeuwige vriend aan het woord te laten. Dus bij deze:

“ Kerels met een kleintje TAG met aan het woord de eeuwige vriend van
Sandra – Hip & Moeder.”

papa en dochter

1. Waar was jij toen je hoorde dat je vrouw/vriendin zwanger was en wat ging er op dat moment door je heen?
Volgens mij was ik thuis. Toen de test positief was zei ik heel droog: “Zal ik je dan maar een kusje geven”. Daar hebben we nog vaak om gelachen. Vanaf dat moment weet je dat je leven nooit meer zonder zorgen is. Dus het is allemaal best wel spannend!

Bij de tweede was ik op het werk. Sandra kan toch niet wachten met dit soort dingen, dus kreeg ik een lief appje inclusief foto!

 

2. Welke afwijkend (eet)gedrag heeft jou het meeste verbaasd bij je vrouw/vriendin tijdens de zwangerschap?
Het waren vooral de geuren waar ze ineens niet meer tegen kon; afwasmiddel met bloemengeur, om te kotsen, natvoer van de kat, om te kotsen… Ik ben in elk geval niet midden in de nacht op pad gestuurd om iets te eten te halen!

 

3. Ben je (bijna) altijd meegegaan naar de afspraken bij de verloskundige en waarom wel/niet?
Volgens mij heb ik maar 1 of 2 keer verzaakt. Je krijgt samen een kind, dus waarom zou de vrouw telkens alleen naar de controle moeten?

 

4. Wat vond je van de bevalling, vanuit papa perspectief?
Ik vond het vooral fascinerend. Ik kan goed tegen bloed etc, dus daar maakte ik me geen zorgen over. Maar bij de eerste was het een verrassing wat het geslacht zou zijn, dus toen onze dochter in de lucht werd gehouden ben ik gelijk gaan kijken naar het geslacht, ook al maakte het mij niet uit wat het zou worden. En gelukkig bleek ook nog alles gezond! We waren in het ziekenhuis, we waren daar precies tijdens de overdracht van de dienst. Er was nog een late dienst, maar de nachtdienst stond inmiddels ook om het bed. Dat kon ook, want we waren de enige!

De tweede bevalling was thuis, midden in de nacht… Maar dat vond ik eigenlijk fijner dan het ziekenhuis. Gewoon je eigen omgeving, je eigen bed (die ik die nacht na 01:30 uur niet meer heb gezien) en je eigen spullen. Het waren gelukkig ook soepele snelle bevallingen, dat scheelt natuurlijk ook.

 

5. Wat vond je van de eerste weken nadat je papa was geworden?
Ik weet nog goed dat ik de ochtend na de bevalling in de kamer zat en de zuster (ziekenhuis, dochter is te vroeg geboren) tegen mij zij: “Of moet papa de luier even verschonen?” Toen dacht ik even: “Oh ja, dat komt er ook nog bij. Dat heb ik nog nooit gedaan, hoe doe ik dat eigenlijk”. Gewoon doen, schoonmaken die handel en weer door, naar de volgende…

Ik ben 5 dagen thuis geweest, daarna had ik een week cursus, maar ik was meer met mijn hoofd thuis dan bij de cursus. Gelukkig had ik vrij snel daarna vakantie, zodat we snel konden wennen aan de nieuwe situatie. Sandra werkte in de kinderopvang, want om eerlijk te zijn; ik had er maar weinig kaas van gegeten. Ik moest echt groeien in mijn rol als vader, maar ik denk dat dat best gelukt is.

 

En, vinden jullie het leuk om eens iets vanuit het vader perspectief te lezen?
Wie weet doen we dit wat vaker. ;-)
Ik vind het leuk om zo eens te zien hoe mijn eeuwige vriend er tegenaan kijkt.

Liefs Sandra x

 

Deel en laat iedereen zien dat je Hip & Moeder bent!Share on Google+Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone

Hip & Moeder

Sandra - Eigenaresse van hipenmoeder.nl - Moeder van twee kids - Meisje (2010) Jongen (2013) - Blogt over van alles met betrekking tot het moederschap, lifestyle, food en nog veel meer hips! Informatief, vermakelijk en meestal met een flinke dosis humor.

2 Comments

  1. Leuk om te zien dat je de Kerels met een Kleintje TAG hebt opgepakt en leuk om te lezen hoe jouw “eeuwige” vriend de 2 zwangerschappen en het papa worden mee heeft gemaakt! Ik ben in ieder geval wat wijzer geworden over de “eeuwige vriend”!
    Ik ben benieuwd of er nog meer bloggende mama’s zijn die een kijkje in het hoofd van hun man/vriend willen geven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge