Gastblog : Mama Maaike vertelt

Een heftige gastblog van mama Maaike.
Die haar leven plots veranderde.


Ik weet het nog goed. Het was een druilerige dag.
En dat paste uiteindelijk ook perfect bij het geen wat mij te wachten stond!

Samen met mijn zoontje (2) liep ik naar de supermarkt.
Mijn kleine man, altijd vrolijk en sociaal. Wat geniet ik toch altijd van zijn aanwezigheid.
Vandaag zouden we de boodschappen doen voor zijn verjaardag. Bijna werd hij drie.
De tijd vliegt, maar dat is prima. Een teken dat het goed gaat toch?
Winkelen met een peuter is best lastig soms en duurt wat langer. Maar dat mag de pret niet drukken.
Hij is immers bijna jarig!
Vrolijk pakken we de auto in en Ik breng de winkelwagen terug.
Ik wil hem een handje geven. Op dat moment gaat alles heel snel. Ik kijk vluchtig om mij heen, waar is hij nou?
Hij doet vast verstoppertje en staat achter mijn auto. Ik loop een paar stappen terug maar zie hem niet.

“Ik draai mij om terwijl ik een dof geluid hoor.

Ik kijk en zie dat hij wordt aangereden door een vrachtauto. ”

Ik ren gillend en in paniek naar mijn peuter, die net nog zo vrolijk was.
Mensen blijven verschrikt staan en een paar daarvan zie ik hun mobieltje pakken om te bellen.
Ik hang huilend en in paniek over mijn kleine man. Geen reactie! Hij ademt snel en ik zie zijn beentjes raar liggen.
Hoe kan dit nu? Waarom heb ik niet beter opgelet?

De ambulance komt ter plaatse en binnen no time zit ik in het ziekenhuis te wachten op een arts die mij verteld hoe het ervoor staat.
Nu gaat de tijd ineens niet zo snel meer. Mijn man komt gelukkig ook net binnen. Ik vlieg hem in de armen. En huil, heel hard!
Het lijkt uren later voor er een arts komt.

Wereld stort in
Hij zegt: Na omstandigheden maakt hij het goed. Maar we hebben helaas zijn benen niet kunnen sparen. (Ik weet niet of hij het precies zo zei. Maar dit heb ik opgeslagen.)

Onze wereld leek in te storten! Ons vrolijke mannetje die nooit meer kan rond rennen, fietsen etc. BAM!
Die komt binnen.

Toekomst
Inmiddels zijn we twee jaar verder. Hij is weer net zo vrolijk als toen.
We hebben veel meegemaakt, moeten aanpassen in onze dagelijkse dingen.
Maar maken er iedere dag het beste van. Ons huis is ondertussen helemaal aangepast en we zien de toekomst rooskleurig tegemoet.
Hij is nu net 4 en en mag beginnen aan zijn basisschool tijd.

 

Deel en laat iedereen zien dat je Hip & Moeder bent!Share on Google+Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone

Hip & Moeder

Sandra – Eigenaresse van hipenmoeder.nl – Moeder van twee kids – Meisje (2010) Jongen (2013) – Blogt over van alles met betrekking tot het moederschap, lifestyle, food en nog veel meer hips! Informatief, vermakelijk en meestal met een flinke dosis humor.

2 Comments

  1. Jeetje, wat heftig! Ongelukken zitten in kleine hoekjes, zo zie je maar. Vreselijk wat jullie hebben en nog steeds moeten doormaken. Gelukkig is hij terug de vrolijke jongen van toen.

  2. Heftig verhaal Lieve Maaike ik hoop niet dat jij je nu de schuld geeft van dit vreselijke ongeluk kleine kinderen zijn nu eenmaal heel vlug zo staan ze naast je en zo zijn ze weg , gelukkig is hij er nog en kunnen jullie nog heel lang van hem genieten.
    het zal niet altijd even gemakelijk zijn maar jullie liefde voor je zoontje zal heel sterk zijn en sleept jullie door de moeilijke tijden heen.
    ik wens jouw en je man samen met jullie gezinnetje heel veel geluk en geniet van elkaar .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge